Tuesday, July 27, 2010

خدایا
منو جایی جا بده.

Wednesday, February 17, 2010

Ending my Relationship

`





یه سبد خیار بر میدارم و از صب میشینم فوتبال تماشا میکنم. خیار میخورم و فوتبال تماشا میکنم هی خیار و ...
آدم دلش خیار میخواد وختی عاشقیش تموم میشه.
دلش لواشک میخواد و آب هندونه و آروغ.
از آب مور مورم میشه، رو زمین دراز میکشم که مهناز خانوم جارو برقیم بکشه.
دل آدم لواشک میخواد و باقالی پخته.
بالش میخواد و سریال سلطان و شبان.
مهناز خانوم اصن هی حرف بزنه، منو گردگیری کنه هی وعینهو گلدون چینی برق ام بندازه.
مشق های ملودی میره لای اعصابم، سوهان قم میره لای دندونم. همرو شوت میکنم اون گوشه.
ادم خوبه که عاشقیش تو تابستونا تموم شه که هندونه هست. دل آدم خنک میشه.
میرم رو پشت بوم میخوابم.
ایندفه که عشق و عاشقی ام تموم شد هاکلبری فین میخونم و تفریح میکنم.
پفک نمکی مینو میخورمو لبام و با بالش پاک میکنم.
تابستون،
تابستون که هندونه هست و خیار و لواشک،
تمومش میکنم.

Thursday, January 28, 2010

"شولو"







از وقتی که "شولو"پاشو گذاشت تو ی باغ ما همه چی عوض شد . انگار خدا هم دیگه حال و حوصله ی شنیدن صدای خنده های ما رو نداشت . شولو کارشم تازه خوب بلد بود. هربار که توی باغ میومد سراغمون ، بی سر و صدا می زد تو بازی و یه بند انگشت از یکی مون و با قیچی عجیب و غریبش میبرید . ما از درد به خودمون می پیچیدیم ولی به بازیمون ادامه می دادیم. کم کم اصلا شکل بازی هامون هم عوض شد، واسه اینکه اکثر بچه ها حالا دیگه از هر ده انگشت ساقط بودن. خدا می دونه که اون تابستون چی کارا کردیم که بزرگترامون نفهمن چه بلایی داره سرمون میاد، همه ی دستکش ها و دستگیره ها و دستمال ها و ناخونگیرا و خلاصه هرچی به دست مربوط میشد و قایم میکردیم. سر سفره غذا حاضر نمیشدیم. کم کم هممون مثه بچه های بیافرایی ضف بنیه شدید گرفتیم. فکر کنم آخرای تابستون بود که دیگه بی خیال رفتن به اتاقا شدیم و همون جا شبا تو باغ می خوابیدیم. دستامون تا آرنج سیاه شده بود. درد و حتا دیگه احساس نمیکردیم. همه ی روز رو دراز میکشیدیم توی باغ بین درختا . بازی های آروم میکردیم مثلا گرگم به هوا ی با علم و اشاره و گاهی حتا با چشمک. اماراست راستی کی هم فکرش رو میکرد که" شولو" رو والدین ما فرستاده باشن سراغمون ؟



Sunday, January 17, 2010

این بچه قورباغه ها






!این بچه قورباغه ها تو شکم من چقدر زیاد بازی می کنند
انگار یادشون رفته که از کجا اومدن. باید یادشون بندازم... باید یادشون بندازم که من اگر با اون قورباغه ی زشت خشن نمی خوابیدم (برای نجات بشریت)، الآن از شیره ی وجود من نمی نوشیدن این مدلی، و منو تحلیل نمی بردن به این آسونی

... دوباره امروز روی ترازو وایستادم
.انگار که هر روز منو از تو میجُوَن
:اینهم یکی از همان همآغوشی های نابجاست
.خوابیدن با یک قورباغه ی زشتِ خشن